evet bayan! aklına geldiğinizde ayağa kalkan tek aptal benim! çünkü bir kanepeye uzanıp film izlemeyi teklif etmedim size! düşlerimi anlattım yalnızca hiç fantazim olmadı. ve iç çamaşırınızın rengini hiç merak etmedim! bu yüzden arkanız açılmasın diye, arkası kapalıdır bütün sandalyelerimin..

evet bayan! karşılaşacağınız en korkak adam benim! çünkü tuttuğu eli asla bırakmayanlardanım.. kazandığını kaybetmeyi göze alamayanlardanım. bu yüzden başka eller bacaklarınızdayken, benimkiler hiç düşmedi omuzlarınızdan..

evet bayan! öptüğünüz en tecrübesiz adam benim! parçalanmış dudaklarınıza dudaklarım merhem olsun istedim.. ilk sizdiniz bayan, ilkimdiniz.. aşka uzak ve kurak tenimde; en hoyrat iklimdiniz, incittiniz.. akıttığınız kan yüreğimin bakirliğiydi, bilemediniz..

evet bayan! işte gördüğünüz ve görebileceğiniz en şerefsiz adamda benim! bundan büyük şerefsizlik mi olur? sevdim ….. şeref, sizin bayan.. şeref, size ben gibi bakmayan herkesin.. özür dilerim, rahatsız ettiğim için..

ya da oturup bir sigara sarıp en zehir dumanla zehirlemek. gebersin pi.ler. neden bir başkasına acı çektireyim ki? .öt müyüm ben? hayır değilim. onu seviyorsam, onu bekleyeceğim. gerçi gelmeyecek gibi, ama olsun. adam değil miyim, umudum tükense de devam ederim sevmeye. aptal gibi bağlanırım hatta onsuzluğa.

hayaller kurarım sonra. sataşacak yer ararım. aynı şarkıyı günlerce dinlerim. pencereyi açmadan otururum odada, bazen bunalırım ama üşenirim dışarı çıkamam. çıksam da üşürüm nasılsa. soğuğu hissetmem mesela. ya da hissederim. acır bir yerim. sende gelip üstüne hırkanı al dersin, ben inadına almam ve sen zorla hırkayı giydirirsin bana. sonra, sonra. neyse canım çok acıyor. çünkü olmayacak şeyler bunlar.

siz de bunları okuyup özendiniz mesela. bende yazarken kendimden geçtim. ama olmayacak işte. olmayacak. zaten alkolün etkisi de geçti gibi.. ~

geçmiş; adı üstünde geçmiş.. beni bugünümle, kalbimle ve de kalbiyle değerlendirecek insanlara şans veriyorum..

arkamdan konuşanlar; klişe ama sizin için ancak konuşulacak konu olurum..

beni yargılayanlar; devam edin.. edin ki, kendi hatalarını örtün, bakalım ne yanlışımı bulabileceksiniz..

silinmeyi hak edenler; merak etmeyin, silinmediniz.. yeriniz kalbimde hep hazır, bana birer ders, birer tecrübe olarak en güzel yerde silinmemek üzere kazındınız..

benimle uğraşanlar; siz de aynen devam.. ne kadar önemli, ne kadar değerli olduğumu bir kere daha hissettiriyorsunuz bana ve de ne kadar doğru..

sonuç mu? sonuç; bu hayat benim.. gelene de, gidene de eyvallahım var.. gelmişe de, geçmişe de saygım.. kimsenin hayatı beni ilgilendirmez, benimki de kimseyi.. bunun için yaşanılan herşeye, yaşatan herkese teşekkür ederim!!

bugün bıraktığın anılarınla boğuşuyorum odamda..
sen düzenlemişsin her tarafı.
her taraf sen kokuyor, sen var gibisin aslında
ya da ben senin hayalinle süsledim her tarafı..

son nefesleri vericeğimiz güne kadar kalamadın.
oysa tahminimce otuz sene kalmıştı benim son nefesime.

bir yaşam vaad ettim ben sana,bu evin içinde.
kabul etmiştin.
meğer sen hep bu izbe evin penceresinden bakıyormuşsun.

ben seni elimden geldiğince ağarlamaya çalıştım.
yapamamışım.
bazen bu evi talan etmişiz o saçma sapan kavgalarla.
hala kırık dünlerin etkisi var bütün yarınlarda
sen bu evin karanlığı ile başedemedin sevgilim.
bense o karanlığın en ücra köşesinde yaşıyorum şimdi.

bavulunu toplamış misafirin ayaklarına kapanmak değer mi?
kapıları kilitlemeli mi bir yere kaçmasın diye sevgili!?

bu evi yıkma sevgilim.
ben burada yaşıyorum.
ben buradayım hep.
hep seni bekliyorum kapılar pencereler açık
duvarlar yıkık
ama yine ışık yok sen olmadıkça
hala karanlık

dışarısı çok korkunç sevgilim gitme.
gitme, seni izlemek zor başka evlerin içinde.
başka düzenlerle.
başka aşklarda
başka sevgilerde
başka dudaklarda
sen başkalaştıkça

seni kimse almadı benden ama alacaklı gözler var etrafta.
senin kalbin yabancılaştı şimdi insanlara.
ama biliyorum tanıdık birisi çıkacak o insanlar arasında.
seni benden kimse almadı
ama beni benden sen aldın be sevgilim.
işine yaramam bırak beni.

bırak kırılmış kalbimi.
bırak umutlarımı.
bırak gülücüklerimi.
bırak yalan tebessümlerimi.
beni yalnız bırak bu evde ama sende ol içinde.

ben bu aşk sorumluluğunu üstlenemedim.
her şeyden çok sevmek yeterli olmuyormuş demek.
bilemedim.
gitmeni kabullenmeyi bilemedim.
hayatımın tadını kaçırdın,o yüzden tadını çıkarmayı bilemedim.
bu evi kendim yıkmayı bilemedim.
“başka evlerde senin mutluluğun” dediler taşınmayı bilemedim.

en mutsuz olduğum anlarda sen olmadıkça, ağlamayı bilemedim.
en gülünç esprilere kahkahalar atarken, içten Gülmeyi bilemedim.
şimdi tek bildiğim dışarıya baktığın pencerelerden seni izlemek

ya gel bu eve yeniden
ya da git bu mahalleden
penceremdeki manzaram olma.
gözümdeki yaşlar olarak karış yağmurlara
terket bedenimi,ben terketmeden.
benim yarınım ol, umudum değil!

gelirsen de hiç gitme.
benimle paylaş bu evi ve ev arkadaşım ol..
misafirim değil…

başlığı biryerlerden arakladım fakat kimin olduğunu bilmiyorum.. öyle alıntı yani.. öncelikle herkesin zafer bayramını ve mübarek ramazan bayramını kutlarım.. nice zafer bayramlarında ve ramazan bayramlarında görüşürüz inşallah =)

olan biten’i anlatmak istemiyorum.. seviyorsun olmuyor, sevmemek elde değil.. kalpte değil.. O’nsuz hayat düşünemiyorsun ve boşluktasın her an.. eskiden yarın yokmuş gibi, hayattan herhangi beklenti olmadan yaşıyormuşuz; ve sanki ben o anlara dönüyorum gibi gibi.. çünkü sağlıklı şeyler gelmiyor aklıma ve geçmiyor aklımdan.. ne diyeyim?!

neyse.. gelelim bu yazımda sizin için seçtiğim şarkıya; Ali Kınık – Bildiğin Gibi Değil şarkısı sizler için geliyor! dinlemek için şurayı kullanın..

öncelikle ben yine düştüm boşluğa.. SEVMEK, hayatında KİMSEYİ BU KADAR SEVMEDİĞİNİ SÖYLEMEK; hiçbirşeyi değiştirmek için yetmez mi? YETMİYORMUŞ BUNU GÖRDÜM.. ve bu kadar sevmenin, değer vermenin, sahiplenmek isteyişin sonrasında; “ANLAYIŞSIZ, BELA, SABAH AKŞAM İNSANI GEREN, SEVMEYEN” olarak gösterilmek, bu tip sıfatlara maruz kalmak hayatta insanın görebileceği, duyabileceği en boktan şeyler!!

ama biliyorum ki, karşımdaki görmese de; bunları hepimizin yaratıcısı yüce rabbimiz görüyor.. ve ben herkesi, yaşadığım herşeyi ona havale ediyorum! ve Allahım şahit olsun ki bana bu tip günler yaşatan, beni bu tip düşüncelere sevk eden herkese hakkımı helal etmiyorum!!

neyse.. gelelim başlıkta belirttiğim şarkının sözlerini ve dinlemeniz için linkler paylaşmaya.. (bugün keşfettim ben! geç kalmış olabilirim, lakin bağımlılık yapma olasılığı büyük şarkının..)

bir başkasını benim seni sevdiğim kadar sevme!!
bırakıp gider de dayanamazsın!!
sakın bir başkasını benim seni özlediğim kadar özleme!
vuslat hayalleri kurar da kavuşamazsın!
dayanamazsın ağlarsın sevdiğim..
dayanamazsın ağlarsın bebeğim diye!
günlerce, gecelerde ağlarsın..
hıçkırıklar boğar seni öylece kalırsın..

sessizce, yapayalnız ağlarsın bir başına, kimsesiz!!
söyle hadi söyle!! hiç sevmedim seni de!!
yalandı herşey, yalandı de!!
sevişmelerimiz bi yalandı, öpüşmelerimizde bi yalandı!!
seni sevdiğim bi yalandı de!!

ilker kenan yılmaz’dan dinlemek için burayı kullanın, doğan eray korucu’dan dinlemek için burayı kullanın.

mutlu yarınlar cümleten, bi’serseri..

-ağlamıyorum prensesim. içimdeki yalnızlığı gözyaşımla dışarı atıyorum… hüzün damlatıyorum.
-ağlıyorsun darcy. bilirim; elin avucun yaralanınca kan akar, kalbin yaralandığında ise gözyaşı.

kahraman tazeoğlu’nun yeni kitabı kayıp yüzyılın prensesi’nden…

OLAN > MUTSUZLUK, AYRILIK, BUNALIM
BİTEN > AŞK, HAYALLER, BEN, BEN’LİK

HAYIRLISI OLSUN..

***

Evrende birbirini arayan kayıp ruhlar, bazen üzerlerinden yüzyılların geçtiğini fark etmezler…

Ya içlerinde kayıp bir yüzyıl taşırlar, ya da kayıp bir yüzyılın içinde kaybolurlar. Yine de ararlar, ararlar, ararlar… çünkü aradıklarının çölünü anlamlı kılan, onlara kendi ruhlarından akan sulardır.

kahraman tazeoğlu/kayıp yüzyılın prensesi çok yakında tüm kitap evlerinde…

bayadır olan biten muhabbetine girmiyordum, bugün birşey yazmak istedi canım, toparlayabilirsem.. biz sürekli bahsettiğim malum şahısla yeniden barışma kararı aldık bi ara ve bu o kadar ilginçtir ki; birgün sürdü.. sanırım, alın yazımızda birbirimiz yazılı değiliz! çünkü ne olursa olsun, olmuyor!?

ve başlıyor, bitiyor herşey! hiç mutluluktan eser yok! sanırım aklımı başıma almam lazım benim lakin gücüm yok! çünkü adım atamıyorum, ne hikmetse adım atamıyorum, delleneceğim sanırım.. zaten birazcık aklım kaldı.. HAYIRLISI ALLAHTAN! benden artık PES! ALLAHIM HAYIRLISI VER İNŞALLAH..

neyse gelelim başlıkta belirttiğim şarkıya! incir reçelinde ünü artan halil sezai paracıkoğlu’nun isyan şarkısından sonra dinlediğim ve beğendiğim şarkısı olan sonbahar şarkısının sözleri ve dinlemeniz için linkler aşağıda kullanın inşallah..

derdi nedir bu sonbaharın, neden soldurur gülleri?
nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri!!
tuhaflık bende biliyorum, bir neden arıyorum unutmak için herşeyi..
unutmak için kendimi!!

iki kelime yetiyor seni seven kalbi kırmaya,
sonra roman yazsan ne fayda?
iki adım da geçiyorsun yalnızlık denen tarafa,
sonra dağlar aşsan ne fayda?!

dinlemek için buyrun;

mutlu yarınlar cümleten, bi’serseri..

dudaklarını kıpırdatmadan konuşabildiğiydi… aşkın başladığı meydandı… biliyordu prenses; göz sağırdır aslında ve yalnızca renkleri duyabilir. ve görmeyen göz değil, insandır aslında.

kahraman tazeoğlu’nun önümüzdeki günlerde çıkacak olan “KAYIP YÜZYILIN PRENSESİ” adlı kitabından….