sözü fazla uzatmadan mevzulara gireceğim, zaten anlatılacak bahsedilecek pekde birşey yok.. son zamanlarda sanırım 2-3 gündür full dinlediğim şarkıdır bu.. tan ~ göremem sizler için geliyor..

özler dururum hep yalnızlık,
dört duvar vururum kendimi.
geceye sorarım hep yüzünü,
karanlık aman vermez göremem..

tek çıkar yolsun bezgin yaşantıma,
kokunu unutmasam sarsam canıma..
günaydın desem artık sabah olsa..
seninle doğsam her yeni başlangıca.

göremem, göremem imkansız..
sevdamsın benden uzaksın..
suçluyum bana yasaksın..
elimde kesmez kör bıçak,
kader beni bağlayacak..
KORKARIM UNUTACAKSIN..

tatil gününde saçma sapan nedenlerle evden dışarı çıkmadım.. gerçi çıkasım da yoktu, soğumaya başladı harbiden havalar..

biraz facebook, internet alemlerinde gezişten sonra.. film izlemek istedi canım.. recep ivedik 2′yi izlerim hemde biraz gülerim demiştim.. ama 1. cdyi bile bitirmeden canım sıkıldı.. kapattım gitti..

sonra cdleri karıştırırken ıssız adam çıktı karşıma.. izleyesim geldi.. yine mest oldum.. son sahnede ağladım da hatta.. filmin sonundaki içten konuşmalar deli-divane-darmağın ediyor adamı..

“.. seni, çocukluğunu düşündüm.. sen oradaydın ve birgün benimle tanışacağını henüz bilmiyordun.. / sen dizime yattın, ben bi hikaye anlattım sana.. / büyüdün..”

paylaşmak istedim. – mutlu yarınlar cümleten, bi’serseri.

işte gidiyorum…
“ne olduysa bu yalnız gecelerde oldu”
işte gidiyorum…

belki de kaleme aldığım son satırlar bunlar. sen şu an neredesin ve kim bilir kiminlesin diye sormadan gidiyorum. sormuyorum ve bir daha sormayacağım. sessiz sedasız birkaç satır karalayacağım ve gideceğim. biliyor musun; gitmek senin kadar güzelmiş yeni anladım…

şu anda hep her zaman, her damlasına aşık olduğum yağmur yağıyor. sensiz, damlaların cama vuruşunun bile tadı yok. tamam itiraf ediyorum; sensiz istanbul’un bile tadı yok. o boğazın kokusunu, dalgaların kayaları dövüşünü, soğuğunu, sıcağını, her an değişen havasını sevişim aşktan mıydı ki?

yağmur yağıyor ve ben, sensiz bu güzellik bana haram diye bağırıyorum avazım çıktığınca. gecenin en sessiz ve en bana ait olan saatleri. düşünüyorum da bu saatlerde nefes almaya başlamıştım ilkin. biz zoru başarmıştık seninle, bir araya gelmesi belki de olanaksız şiirleri, şarkıları ve hatta suskunlukları buluşturmuştuk birlikte. güneş üstümüze doğuyordu. biz kuş seslerini keyifle dinliyorduk…

aşkı aramıyordum ki ben. sen ve ben, biz birbirimizi aramıyorduk ki. ama bulduk birbirimizi. bulduktan sonra başladı kendimizi aramalarımız. yok olmayı düşünen ben, senin için binlerce yıl yaşamayı göze almıştım. seni kalemin ucunda, sayfaların ortasında bulmuştum. ama sen..

sen yaşamın içindeydin. sana güzel sözler söylemek istedim hep. kelimeleri süsleyip süsleyip sunmak istedim sana. ama tek kelime çıktı hep dilimden. “gelincik”… bildiğim en güzel şeydi, sense hayatta tanıdığım en güzel şeydin…

“bunları anı olsun diye yaşamadık.” ateşe de yağmura da, uçmak istediğimiz için uçtuk. öleceğimizi bilerek değil, öleceğimizi düşünmeden, istediğimiz için uçtuk. ben ateştim, sense deli bir yağmur…

neyse biliyorum ki senin sonun yok ama artık ben gidiyorum. çünkü her sorunun karşılığı, hayat böyle diyerek de verilebiliyor. çünkü… çünkü ben aşığım hala.

işte gidiyorum… bir kaçış değil bu, yalanı yaşamaktansa bize bırakılan son şansı kullanıyorum belki de. kim bilir?…

merhabalar,

yine uzun süre olmuş birşeyler yazmayalı, özlemişsinizdir diye umuyor ve başlıyorum. işyerinde yıllık izne hak kazanmış biri olarak.. parmaklarla sayılarak 1 haftalık izine çıktım yazmadığım süre zarfında.. ve iznimi samsundan bi arkadaşımla ortak fikirde bulunarak İSTANBUL‘da geçirme kararı verdik.. gittik gördük ki? hemen başlıyorum.

1. istanbul’un yaşantısına alışmış birilerini karadeniz’de aynı hareketlerde bulunduklarında görecekleri tavırları anlatmak & düşünmek bile istemiyorum,

2. – ben gerikafalı, eski kafalı olmayı kabul ederek bu maddeyi de yazacağım.. istisnaları bi kenara atarak.- erkekler sevgililerini yarıçıplak yanlarında gezdirebiliyorlar ve büyük ihtimal mutlu da oluyorlar.. – yazık.

3. kimsenin kimseden haberi yok, herkes kendi çapında takılıyor ve yeniden belirttiğim üzere mutlu oluyorlar.. kabuklarında herkes haklı ve mutlu.

4. Allah korusun istiklal caddesinde gezen 1000 kişi olsa ve haklı-haksız ne durumda olursanız olun birilerinin gaspına, darbına uğrayın.. 15 kişiden fazla tepki gösteren olursa ben adımı değişirim.. o derece..

bu şekilde anlatmayı düşünmüyordum ama.. böyle ortaya karışık birşeyler oldu.. sanırım birşeyler anlatabilmişimdir.. kısacası gezilecek yeri çok olmasına rağmen.. insanlar ve tepkileri bir karadenizli olarak hoşuma gitmedi..

ve kısacası günah memleketi olarak adlandırmak istiyorum müsadenizle.
mutlu yarınlar cümleten, bi’serseri.

uçurumun kenarındayım hızır,
bir dilber kalesinin burcunda,
vazgeçilmez belaya nazır,
topuklarım boşluğun avucunda,
derin yar adımı çağırır..
kaldım parmaklarımın ucunda..

uçurumun kenarındayım hızır,
bir gamzelik rüzgarlık yetecek,
ha itti beni, ha itecek..
uçurumun kenarındayım hızır,
divan hazır, ferman hazır, kurban hazır.
güzelliğin zülme çaldığı sınır,
başım döner, beynim sulanır..
el etmez, gel etmez..
gözleri bir ret, bir davet..
gülce uzak uzak dolanır..
mecaz değil, maraz değil..
gülce semavi bir afet..

uçurumun kenarındayım hızır,
gülce bir beyaz sihir,
canıma bedel bir haz,
nur, nar ve nurdan bir zehir.
gülce arafta bir infaz..
birtek bakışıyla suyum ısınır.
güzelliğin zülme çaldığı sınır..

uçurumun kenarındayım hızır,
ben fakir, en hakir, bin taksir..
cahil cesaretimi alem tanır,
ateşten, kalleşten, mızrakla gürzden,
dabbet’ül arzdan, deccaldan, yedi düvelden,
korku nedir bilmeyen ben..
tir tir titriyorum gülceden..
ödüm patlıyor gülceye bakmaktan,
nutkum tutuluyor, ürperiyorum..
saniyeler gözlerimde birer can..
her saniyede bir can veriyorum!

uçurumun kenarındayım hızır,
bir dilber kalesinin burcunda,
vazgeçilmez belaya nazır,
topuklarım boşluğun avucunda,
derin yar adımı çağırır..
kaldım parmaklarımın ucunda..

ömer lütfi mete

cankan’ın yeni şarkılardan birisi bugün dinleme şansım oldu, yine cankan tadında olmuş.. 2009 yılında çıkaracağı albümdendir ayrıca bu şarkı.. şarkının sonundaki şiiri paylaşmak istiyorum müsadenizle, buyrun;

aldırma.. dert etme beni, hiç olmamışım gibi..
nerdeyim, nasılım sorma.. göremezsin ki beni..
göstermem ki kendimi.. yıkık, bitik halimi..
perişan gönlümü, görürsen utanır biterim..
gözümü yere çakar giderim..
sadece dinle sevdiğim, azıcık da olsa dinle..

uçurumların köşesinde karanlık dibindeyim,
enkazında içinde en kötü haldeyim..
her acıya rağmen, ben yine de sendeyim..
seninleyim.. kafam duman duman..

demleniyorum köşelerde bir bunalım içinde,
bende bilmiyorum nerde..
senin için ne zamana kadar çarpacak bu kalp diye sorma..
“NE ZAMAN DURACAĞINI BİLMİYORUM Kİ BENDE..“

not’a, açıklamaya, ruh halini anlatmaya gerenk yok.. herşey bunun içinde.. buyrun can yücel’den ~ bağlanmayacaksın şiiri..

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O” olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. “O” daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o’nu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları…
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“o benim.” diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin…
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden,
çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın.
ucundan tutarak…

facebook’ta bir arkadaşım sayesinde tanıştığım, delisi & kölesi olduğum parçadır.. sözleri de şu şekildedir;

bensiz olamazdın.. solamazdın..
yaşayamazdın..

seninle yaşayan duygular yalan mıydı?
benimde gerçek bir sevenim olmadı..
susmadı gözlerim, yine ağladı..
sondu, son olmak zorundaydı..

içimdeki sevgiler tükendi artık..
ben değil, bütün aşıklar yalandan bıktı..
gecemiz kederli, gündüzümüz karanlık..
benim tanıdığım bütün aşklar satılık!

satılık aşklar.. satılık aşklar..
kolay başlar..

yüreğinize sağlık arkadaşlar!

daha da zorlaşıyor artık nefes almak, her geçen dakika.
yapmacık gelen o sahil kenarlarında buluyorum kendimi sürekli,
bitmiş, tükenmiş hayatların karaya vurduğunu izliyorum dalga dalga.
acaba birgün, benim de o dibe vuruşumu izleyecek biri olacak mı?
ölüm istiyorum senden Allah’ım, ölüm!

sözün bittiği yerdir, vesselam..

herşey yolunda gibi gibi.. anlatmıcam, sadece $u video’daki elemandan bahsedicem.. aslında bahsedilecek bir$eyim de yok, o ayrı.. ama çok beğendim.. Allahına kurban karde$.. buralara atmayı beceremedim.. bahsettiğim eleman $urada;

http://www.izlesene.com/video/amator-arkadas-manyak-soyluyor/862808