Yine kendimi kandırıyorum, şehirler unutturmaz ki seni..

kısa mesafeli şehirlerde, günü birlik yolculuklar yaptım senden sonra. seni bu kentte unutmam imkansızdı. öyle sinmiştin ki kente, yürüdüğüm her yol sen kokuyordu. gittim… tek değildim bu yolculukta, cebime iliştirdiğim yalnızlığımla çıktım yola… başka bir coğrafyada buldum kendimi. başka insanlar, görmediğim yüzler… kimse tanımıyordu beni ve kimse bilmiyordu seni. üstelik şehir sen kokmuyordu…

cebimden çıkardığım yalnızlığımı, fırlattım olabildiğince uzaklara. kalabalığın içine bıraktım kendimi. yürüdüm sensizliğe doğru… baktığım o noktada seni görünce, kendimi kandırdığımın farkına vardım. biliyordum; şehir değil ülke değişsem baktığım o noktada olmaktan vazgecmeyecektin asla. bu öyküde ben anlamsız bir cümleydim, sen ise beni sonlandıran bir nokta…

ayrılık vakti… otobüsün en arka koltuğundaki yerimi almış bulunmaktayım. yeni satın aldığım yalnızlığımla, başka bir şehre doğru ilerliyorum… yeniden kuruyorum seni unutacağım şehrin hayalini… elveda Noktam gidiyorsun benden…

(yine kendimi kandiriyorum, şehirler unutturmaz ki seni)

~ alıntıdır – suya yazılan mektuplar ~

olan biten & tan ~ göremem

sözü fazla uzatmadan mevzulara gireceğim, zaten anlatılacak bahsedilecek pekde birşey yok.. son zamanlarda sanırım 2-3 gündür full dinlediğim şarkıdır bu.. tan ~ göremem sizler için geliyor..

özler dururum hep yalnızlık,
dört duvar vururum kendimi.
geceye sorarım hep yüzünü,
karanlık aman vermez göremem..

tek çıkar yolsun bezgin yaşantıma,
kokunu unutmasam sarsam canıma..
günaydın desem artık sabah olsa..
seninle doğsam her yeni başlangıca.

göremem, göremem imkansız..
sevdamsın benden uzaksın..
suçluyum bana yasaksın..
elimde kesmez kör bıçak,
kader beni bağlayacak..
KORKARIM UNUTACAKSIN..

cankan ~ söyle sen misin -2009-

cankan’ın yeni şarkılardan birisi bugün dinleme şansım oldu, yine cankan tadında olmuş.. 2009 yılında çıkaracağı albümdendir ayrıca bu şarkı.. şarkının sonundaki şiiri paylaşmak istiyorum müsadenizle, buyrun;

aldırma.. dert etme beni, hiç olmamışım gibi..
nerdeyim, nasılım sorma.. göremezsin ki beni..
göstermem ki kendimi.. yıkık, bitik halimi..
perişan gönlümü, görürsen utanır biterim..
gözümü yere çakar giderim..
sadece dinle sevdiğim, azıcık da olsa dinle..

uçurumların köşesinde karanlık dibindeyim,
enkazında içinde en kötü haldeyim..
her acıya rağmen, ben yine de sendeyim..
seninleyim.. kafam duman duman..

demleniyorum köşelerde bir bunalım içinde,
bende bilmiyorum nerde..
senin için ne zamana kadar çarpacak bu kalp diye sorma..
“NE ZAMAN DURACAĞINI BİLMİYORUM Kİ BENDE..“

olan biten & isimsiz kahraman!

herşey yolunda gibi gibi.. anlatmıcam, sadece $u video’daki elemandan bahsedicem.. aslında bahsedilecek bir$eyim de yok, o ayrı.. ama çok beğendim.. Allahına kurban karde$.. buralara atmayı beceremedim.. bahsettiğim eleman $urada;

http://www.izlesene.com/video/amator-arkadas-manyak-soyluyor/862808

hayat nedir? pucca..

her tarafta yazcam, kimseye söz vermedim ama, bu pucca başka bi’şey. çözemedim öğrenemedim ben. gelelim mevzuu’ya.. dedim ya “hayat nedir?” verebileceğiniz cevaplar hep normal ve hep akla gelir şeyler değil mi? mesela ben kendi çapımda analiz edeyim..

“hayat, insanoğluna verilmiş en büyük armağan. çözülemeyen, ne zaman ne olacağı belli olmayan (ee bilmiyoruz öyle değil mi) fakat kaderle paralel devam eden süreç”

son zamanlar takip etmeye başladığım bir günlük pucca günlük. kişisel blogumda da yer vermiştim, burada da paylaşmak istedim. buyrun pucca’nın hayat analizi bu şekilde;

“Bi kez daha anladım ki hayat çok orospu… Bütün işvesi cilvesi parasını alana kadar, sonra giren çıkan farketmiyor.. Kimisinden ne kadar zevk alsada sonuçta hepsi aynı deliğe giriyor..”

yeni bir yazıda buluşuncaya dek, esen kalın.