olan biten & efsal ~ birimiz ayakta kalmalıydı

merhabalar, bana kalan yalnızlık oldu, her seferinde olduğu gibi.. bende “başım üstüne” dedim, kabul ettim.. mutluyuz şimdilerde.. sonrasında olacaklar belli aslında.. yine pis kokulu meyhaneler, iğrenç tatlı alkol çeşitleri, yine umutsuz düşünceler, yine hatalar, yine hüzünler.. ama kaderse bu ve bu bize uygun görülmüşse, sıkıntı değil.. velhasıl, durumum bundan ibaret.. ama bende mutlu olacam, er [...]

attila ilhan ~ sen benim hiçbir şeyimsin..

sen benim hiçbir şeyimsin yazdıklarımdan çok daha az hiç kimse misin bilmem ki nesin lüzumundan fazla beyaz sen benim hiçbir şeyimsin varlığın yokluğun anlaşılmaz galiba eski liman üzerindesin nasıl karanlığıma bir yıldız olmak dudaklarınla cama çizdiğin en fazla sonbahar otellerinde üniversiteli bir kız uykusu bulmak yalnızlığı öldüresiye çirkin sabaha karşı öldüresiye korkak kulağı çabucak telefon [...]

cezmi ersöz & şizofren aşka mektup / özledim

hayat soğuk, yağmurlu ve vurdumduymaz bir istanbul gecesiydi… ve gece yağan yağmur hep ürkütürdü beni. yağmur değil yalnızlığımdı pencereleri damla damla yalayan, yıllarımı dolduran sensizlikti… hep bir yanı yarımlık, hep senden uzaktalık, hayattaki tek ‘kimse’mden yoksunluk, yani kimsesizlikti. bir kavuşma mucizesine inanma yolunda harcanmış bir hayatın ansızın sonuna gelme, ve o mucizeyi yaşayamadan bir başına [...]

düşkavuran

gittiğine inansam dönmeni beklerdim köhne gemiler geçiyor içimden hangi sokağa dalsam hangi kapıyı açsam ardında sen hep sesine bi kulaç kala boğuluyorum bilmem sen mi erken demir alıyorsun ben mi geç kalıyorum