meral demir ~ gayrımeşru

noktası baştan konulmuş bir şiirde,
dümeni kırık bir geminin ambarına atılıvermiş
minik bir yolcuyum ben…
bileti gayrımeşru kesilmiş,
zoraki bir yolculuğun,
nereye gidecegi bilinmeyen,
fırtınaları, ilk kez seyrettiği film gibi gören,
dev dalgaları, çocuksu heyecanlarla bölen,
sisler, puslar arasında ilerlerken,
sırtı sağlam mutlulukların
kırıntılarıyla beslenen,
esecek herhangi bir rüzgarla,
yönünü değiştirmeyi bekleyen yaprak misali,
ruhsatsız bir yaşamın,
kimliksiz bir nefesiyim ben.

unutmayın, unutturmayın! -çanakkale şehitlerine-

şu boğaz harbi nedir? var mı ki dünyada eşi?
en kesif orduların yükleniyor dördü beşi,
-tepeden yol bularak geçmek için marmara’ya
kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,
ne hayasızca tahaşşüd ki ufuklar kapalı!
nerde-gösterdiği vahşetle “bu: bir avrupalı”
dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi
varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!
eski dünya, yeni dünya bütün akvam-ı beşer
kaynıyor kum gibi, mahşer mi, hakikat mahşer.

büyük adam küçük aşk & niran ünsal ~ iyi ki varsın

uzun süre olmuş olan biten’i yazmayalı. dün ablamlardaydım, büyük adam küçük aşk adlı filmi izleyerek  play station 2 oynayarak geçirdim zamanımı. ta ki saatler sekizi gösterene kadar. 10 gibi cüneyt (kankamdır kendileri) geldi ablamlara, otogara gittik. ahmetcim (bu da diğer kankam olur) gelmiş mersinden onu almaya gittik. sonra eve döndüm. televizyonda izlenecek birşey bulamadım, bi’mp3 cd’m vardı ablamlarda [...]